Wielki, reprezentacyjny pałac powstał w wyniku ciągłej rozbudowy małego zameczku z 1618 r. Budowla składa się z trzech odrębnych architektonicznie części. Centralne skrzydło barokowe urozmaicają tarasy widokowe oraz czworoboczna, wysoka wieża z galerią i baniastym hełmem. W ścianie prawego, renesansowego skrzydła, które stanowi pozostałość pierwotne-go założenia, widnieje ciekawa płaskorzeźba nagrobna rycerza i damy. Skrzydło lewe, najnowsze, wygląda jak zlepek wykuszy i dobudówek.

W pałacu mieści się urząd stanu cywilnego oraz szkolny internat. Obiekt można jeszcze oglądać, ale został wystawiony na sprzedaż i kto wie, co z nim zrobi nowy właściciel. Dumą głównego holu jest wielki ko-minek i neogotyckie kolumny o kapitelach oblepionych głowami smoków, baranów i lwów. Na drugiej kondygnacji klatki schodowej w 1911 r. namalowano na ścianie walkę św. Jerzego ze smokiem. Od ulicy pałac odgradzają oficyny i zabudowania gospodarcze. Na teren posiadłości prowadzi zwalisty barokowy dom bramny.